Aathmaanaam
Aathmaanaam's first poetry collection titled 'A line on the paper' proved a unique view that poetry is a crowd of words. This book is a device that helps to group the 'codes' that hit us. This anthology depicts a scape that helps us to stop and identify the loud voices arising from culture, at that very moment they get generated. News present as a black shadow, as distracted light and in many more forms and at many more places paint the poetic scape. Socio-cultural 'I's and the individual 'I' are deconstucted through these poems. This begins the era of a new language and way of expression in the world of poetry that could soon become a norm.
- As introduced by Brammaraajan in the back cover of Aathmaanaam's poetry book titled 'Aathmaanaam poems' ...
September 1989
Front Cover Art of the book
'Aathmaanaam poems'
Abstract Art by Mexican Artist
Leonardo Nierman
I have tried to translate below the 'Reader Copy' and not the 'Author Copy' of Aathmaanaam's poems in a bid to introduce his work. You could call this as a sort of 'poem trafficking' if not an attempt towards truthful translation.
- Nundhaakumaarun
11-11-2016
10:30 PM
Destruction
Even if you destroy me
You cannot destroy my writing
Even if you destroy my writing
You cannot destroy it's sound
Even if you destroy my sound
You cannot destroy it's echo
Even if you destroy my echo
You cannot destroy it's world
Even if you destroy my world
You cannot destroy it's constellation of stars
Even if you destroy my constellation of stars
You cannot destroy their order
Even if you destroy my order
You cannot destroy their inner beauty
Even if you destroy my inner beauty
You cannot destroy me
Even if you destroy me
You cannot destroy me
Destruction is normal
Creation is nature
Footnote: Note the back and forth transformation between the 'thing' and the 'I' and the loop like structural arrangement of the 'code'.
Disclaimer: I have no intent to violate the copyright on Aathmaanaam's work. If such is the impact, let me know and we can discuss ...
அழிவு: (page 27)
ReplyDeleteஎழுத்து அதன் சப்தம், சப்தத்தின் எதிரொலி, சப்தமும் எதிரொலியும் உருவாக்கும் உலகம், அந்த உலகத்திலுள்ள நட்சரித்திர கூட்டம் அதன் ஒழுங்கு, உள்ளழகு என்று பொது பார்வைக்கு விரியும் ஒரு கவிதையாக நேரடியாக படித்துக் கொண்டே வரும் போது "என்னை அழித்தாலும் என்னை அழிக்க முடியாது" என்ற இடம் மிக கவர்கிறது. முழு கவிதையில் சாரம் இது என்று சொல்லலாம். இத்தோடு கவிதை முடிந்து விடுகிறது. மேலும் இருக்கு இரண்டு வரி கவிதையின் விரிப்பினை தட்டுகிறது என்று சொல்லலாம் அதற்கு பின்னர் வருவோம். ஆனால் என்னை அழித்தாலும் என்னை அழிக்க முடியாது என்பதற்கு அவர் தந்த பட்டியலில் இல்லாமலேயே இரு விதமாய் நோக்கலாம்
இந்தனை வருடம் கழித்து ஒரு கூட்டம் அவர் கவிதைகளை இத்தனை பேச விழைகிறோம் இது மிக மென்மையான பொருளாகவும், அவரின் அரசியல் நிலைபாடாக இடதுசாரிகளை அழிக்க நினைப்பவர்க்கு அவர் சொல்லும் எச்சரிக்கை முழக்கங்களாகவும் இதனை பார்க்க முடியும்.
கவிதைக்குள் முதல் வரியிலிருந்து தொடங்கும் ஒருவித ரீங்கரிக்கும் ஓசை அல்லது இசை இந்த கவிதையின் சிறப்பென்று சொல்லலாம். கடை இருவரிகளும் ஒரு தத்துவம் போல் கவிதைக்கு ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் இருப்பது போன்ற எண்ணம். இது என்னுடைய பார்வை மட்டுமே.
நந்தாவின் மொழிப்பெயர்ப்பு கவிதை அதன் மூல மொழியிலேயே வாசிப்பது போலிருக்கிறது. Good job Nandha. Loop structure which Nandha says is good observation. Being a computer Engineer he is still into coding world.
The word ‘ echo’ stands out to me in this poem. As the poem in itself seems to be an echo<> as it goes out, it seems to come back in <> Like a palindrome. The poem seems to evoke a sense of expansion and contraction. Breathing. Moving back and in. Looping. But all coming back into a single sense of ‘I’ or the ‘poet.’
ReplyDeleteThere also seems to be an echo of multiplicity in this poem. The ‘I’ could be the oppressed ‘we’ who rise up despite authority. The poet also echo’s his most important promise through this poem, which is to be present despite destruction… as creation in itself is the echo of the poet.
அழிவு, செய் அல்லது செத்து மடி, காலம் கடந்த..., குட்டி இளவரசிக்கு ஒரு கடிதம், மறுபரிசீலனைÕ ஆகிய ஏழு கவிதைகள் மீட்சியில் (இதழ் 11: ஜூலை 1984) வெளியிடப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் ÔமறுபரிசீலனைÕ தவிரப் பிற ஆறு கவிதைகளும் இதுவரை அச்சேற்றப்படாதவை எனப் பிரம்மராஜன்
ReplyDeleteகுறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால், ÔஅழிவுÕ கவிதை, 1/4 (கால்) இதழில் (ஏப்ரல் -
ஜூன் 1982) பிரசுரமாகியுள்ளது.
Dad's version
ReplyDeleteEven if you destroy me
you cannot destroy my writing
even if you destroy my writing
you cannot destroy its sound
even if you destroy its sound
you cannot destroy its echo
even if you destroy the echo
you cannot destroy its world
even if you destroy its world
you cannot destroy its stars
even if you destroy its stars
you cannot destroy its arrangement
its inner beauty cannot be destroyed
you cannot destroy me
even if you destroy me
i cannot be destroyed
destruction is usual
creation is natural